Druk, druk, druk! Ja, ik weet het, lekker belangrijk, duh ......
't Zal wel komen door de tijd van het jaar, of mijn hormonen, of m'n pillen, of ......
Veel leuke dingen, zoals lekkere etentjes. Maar ook veel dingen die gewoon in december af moeten zijn. Voorbereidingen voor KBO bijeenkomsten, zoals Sinterklaas, Kerst, cadeautjes voor vrijwilligers, nieuwe aandachtspunten zoals dementie(niet bij mij!) bij ouderen, enz.

Tussendoor probeer ik ook nog creatief te zijn. Heb weer veel foto's gemaakt. Deze van de kleine kiwi-tjes in mijn tuintje.
Vanmorgen was ik al om 6.30 uur uit de veren om  L. naar het ziekenhuis te brengen voor een kleine ingreep. Lekker lange dag dus! Tamelijk ongewoon voor mij.

Dit schilderij staat al sinds de zomer op mijn ezel. Ik heb er al minstens 10 x overheen geschilderd, maar ik denk dat ik nu een beetje tevreden kan zijn.
Ondertussen heb ik wel een paar andere dingen gemaakt, zoals een ets, een collage en een fotocollageposter. Die zijn, naar mijn bescheiden mening wel mooi geworden. Maar dit schilderij was een spreekwoordelijke molensteen om mijn nek.
Tja, het leven van een "kunstenaar" gaat niet over rozen.
Vandaag was het weer een hectische dag. Vanmorgen ging ik op bezoek bij een "oudje" voor ons project Avondje-Uit. Om half 10.30 uur was ik daar, en  om 13.30 uur kon ik met moeite weg komen. Haar hele levensloop passeerde de revue, alle operaties werden uit en te na besproken, alle overleden familieleden werden genoemd(en dat waren er nogal wat, want ze komt uit een gezin van 12 kinderen) , en de fotoalbums van kinderen en kleinkinderen kwamen op tafel. Maar een leuk mens dat het was! Om 12.00 uur kwam haar man thuis, die 3 uur met de wandelclub op stap was geweest. Bijna 80 jaar, maar een jonge god om te zien, ongelooflijk! Wat een leuk "werk" heb ik toch!
Na dit bezoekje , hup naar het dorp om boodschappen te doen. Maar in ons centrum kom ik altijd veel bekenden tegen: m'n "oudjes", vrijwilligers en gasten van Avondje-Uit, medebestuursleden, enz. Dus altijd even bijkletsen met deze en gene. Vóór ik het weet ben ik weer een uur verder en heb ik nog geen boodschappen gedaan. Om 15.00 uur thuis en jawel: terwijl ik eindelijk een boterham naar binnen werk, komt G. even binnenvallen, een half uur later komt I. erbij zitten, en weer een half uur later komt J. ook nog even langs.Wil je thee of koffie?
Verder ben ik de laatste tijd natuurlijk ook weer druk geweest met de KBO. Maar dat wordt een beetje saai om alweer te beschrijven.
Eigenlijk vind ik mijn hele blog een beetje saai worden. Het lijkt wel of ik altijd hetzelfde doe: een beetje "werken" en een beetje creatief bezig zijn.

Het is alweer oktober!
Ondanks mijn goede voornemens is het lang geleden dat ik mijn blog heb bijgewerkt.
Waar nu te beginnen?
Bij het begin?
Dan zal ik mijn agenda er maar bij pakken!
Eerst een geweldig feest van J. en G. gehad , waar ik ceremoniemeester mocht zijn. Een feest met ca. 100 gasten bij een prachtig kasteeltje in Boxtel. Een feest met veel activiteiten, kanotochtjes, divaclown, Vincent van Gogh, verhalenvertellers, livemuziek van diverse muzikanten, een lezing over een fietstocht door Georgië, enz.
Het was geweldig!!
Later een bezoek aan "Silo 8", een voorstelling van het Orkatertheater op het Veluwestrand bij Almere. Nog nooit zoiets imposants gezien! Google het maar even en bekijk de video's, via YouTube.

Verder waren er de dagelijkse werkzaamheden voor de KBO en Avondje-Uit. Intussen zijn we naar de notaris geweest, en zijn we officieel een Stichting. Dat brengt op het ogenblik weer extra werk met zich mee, want er moeten jaarverslagen,  exploitatieoverzichten, subsidieaanvragen, e.d. worden gemaakt. Dat is wel belangrijk, want onze financiën zijn daar afhankelijk van. Dus af en toe wat extra vergaderingen. Maar we roepen nog steeds: wat een geweldig project is dit!
Ondertussen ben ik weer begonnen met m'n wekelijkse middag bij H. om lekker   creatief bezig te zijn. Het schilderen en knutselen is dus weer begonnen! Heerlijk.
Jammer genoeg heb ik 2 weken geleden mijn enkelbanden gescheurd (nu rechts, vorig jaar links) en zit ik weer ingetaped, en kan ik niet te veel lopen, paarse tenen zijn dan het gevolg! Dus, in plaats van vandaag een grote expositie te bezoeken, heb ik dagje gedwongen rust. Oók wel eens goed.

Notulen van de bijeenkomst bij K. de Boer, d.d. 4-5 september 2010
Aanwezig: K. de Boer, P. Niemeijer

Afwezig: geen meldingen

1. Ontvangst, op zaterdag 4 sept. 20.00 uur, bij de gastheer K. de
    Boer.De ontvangst bij deze aardige en humoristische gastheer was
   zeer hartelijk.Bij een kopje koffie/thee werd eerst over
    koetjes en kalfjes gesproken, maar natuurlijk kwam ook  het
    programma  van de komende dag ter sprake.
    Hoe laat zullen we de wekker zetten? Hoeveel broodjes nemen we mee? Heeft iedereen alle
    benodigdheden bij zich?
   Ondergetekende kwam tot de vreselijke ontdekking, dat zij haar fototoestel vergeten had. Dat was voor
   haar een kleine ramp, aangezien zij graag en veel fotografeert. Dom, dom, dom. Maar verder niet
   getreurd.Er zijn erger dingen in het leven.
   Klaas had alle papieren klaar liggen en een voorraad voedsel en drank in huis, genoeg om een weeshuis
   te foerageren.De broodjes werden gesmeerd, de drank werd verzameld. Laarzen, schoenen en jassen
   werden klaar gelegd.
  We konden naar bed. Klaas had de logeerkamer voor ondergetekende gezellig gemaakt.
   Aan alles was gedacht!
   Om 22.30 uur konden wij ons ter ruste leggen voor een korte nacht.
2.D-day, zondag 5 september.
   Om 04.00 uur ging de wekker! Voor ondergetekende was dit een zwaar moment. Zij is gewend om tot
   09.30 uur te slapen, en had de gastheer gewaarschuwd voor een ochtendhumeur. Maar door het
   vooruitzicht van een geweldig avontuur viel dat gelukkig nogal mee. Gauw onder de douche, snel een
    kopje thee, alles in de auto laden en we konden vertrekken. In de Suzuki 4-wheel jeep van Klaas,
    richting Vierhouten.
   Er was afgesproken om Martin en Gerrit, vrienden van Klaas, op een parkeerplaats langs de A-2 te
   treffen. Zij reden met een Land Rover, model oldtimer.
   Deze heren waren bijzonder nieuwsgierig naar de gast van Klaas (ondergetekende). Wat had Klaas
   zich nú weer op de hals gehaald?
   In colonne reden we verder naar Vierhouten.
3. Dé tocht.
A. Om 05.30 uur arriveerden we in Vierhouten. Het was donker en héél koud! 5 gr. C.
    Rond 06.00 uur kwam Marco, de organisator van de tocht aan, met nog 2 deelnemers.
    Er werd afgesproken dat we zouden wandelen naar het Verscholen Dorp. Dit is een plek in de bossen,
    waar ca. 100 joden zich verstopt hadden in de 2e Wereld Oorlog. Zij woonden daar in
    half-ondergrondse  hutten. Uiteindelijk werden zij gevonden door de Duitsers en 11 mensen werden
    er vermoord. De rest heeft kunnen vluchten.
    De wandeling werd in sneltempo uitgevoerd. Ondergetekende kon het maar net bijbenen.
    Koffie/thee en croissants werden, door de organisator, in het vooruitzicht gesteld.
    Het Verscholen Dorp was indrukwekkend. Er waren 3 replica’s van de hutten gebouwd, en je kon je
    enigszins voorstellen hoe het moet zijn geweest om daar jaren te moeten verblijven. Vreselijk.
    Daar aangekomen vertelde Marco dat hij het ontbijt vergeten was!
    In snelwandeltempo weer terug naar de auto’s.(gelukkig hadden we daar zelf broodjes e.d.)
    Intussen was het licht geworden.
    We kregen een roadmap met het bolletje-pijl systeem. Ondergetekende had zoiets nog nooit 
    gezien, maar na uitleg dacht zij dat ze het wel snapte.
B. Om ca. 07.30 uur begon het échte werk.
    Samen, met Martin en Gerrit in ons kielzog, konden we vertrekken.
   We reden een prachtige tocht over hele kleine weggetjes, onverharde paden, door kuilen en plassen.
   Op deze manier zie je stukken natuur, die je anders nooit ontdekt.
   Het was nog een beetje nevelig, de zon straalde tussen de bomen door, de spinnenwebben waren
   berijpt en  het was ongelooflijk stil! Het was maar goed dat ondergetekende haar fototoestel niet bij
   zich had,want  anders had zij elke 100 meter willen stoppen om een foto te maken!
   Gelukkig was het geen wedstrijd en konden we onderweg best even rusten. Het bleek toch wel een
   beetje vermoeiend te zijn, zowel voor de chauffeur als voor de kaartlezer.
   Constant moet je de roadmap lezen, elke bocht, afslag en km. moet gezien worden!
   Dus af en toe een kleine rustpauze om wat te eten en te drinken, én de benen te strekken. Het was
   geweldig! Wát mooi allemaal!
    Tijdens het rijden zijn we maar 2 of 3 maal verkeerd gereden. Dat kwam voornamelijk doordat de
    kaartlezer(ondergetekende) en de chauffeur(Klaas) over andere dingen zaten te kletsen! Dat kan dus
    eigenlijk niet.
C. Om 12.00 uur werden we verwacht bij een Roofvogelshow. Ondergetekende weet nu al niet meer hoe
    het landgoed heette waar dat was. Maar het was wel heel mooi!
    Ondertussen was het prachtig weer geworden en in het zonnetje konden we genieten van de show met
    uilen, valken, gieren, zeearenden, enz.
D.14.00 uur. Na de show besloten we onze roadmap in te leveren. We waren lichtelijk
    vermoeid en de mannen(Martin, Gerrit en Klaas) wilden nog graag naar Zeewolde, waar een
   Land Rover evenement was. Voor de echte liefhebbers is dat natuurlijk geweldig. De mannen liepen er
   kwijlend rond.
   Ondergetekende zag daar niet veel van haar gading,maar het zonnetje scheen en het was er gezellig.
   Om ca. 15.00 uur hadden we het wel gezien, en reden op huis aan.
Afsluiting.
Om 16.00 uur waren we weer bij Klaas thuis aangekomen. In de tuin, waar het inmiddels 25 gr.C was geworden is het weekend geëvalueerd.
Wij kwamen tot de conclusie dat het geweldig was geweest.
Het was gezellig, mooi, vermoeiend en indrukwekkend!
Om 18.00 uur was ondergetekende weer in Best, waar zij om 22.00 uur te bed ging en
11 uur achterelkaar geslapen heeft.

De rondvraag bij deze bijeenkomst is nog niet aan de orde gekomen.

Volgende bijeenkomst 26 september a.s. om 16.00 uur ten huize van ondergetekende.

Is getekend, 6 sept. 2010:

Paula Niemeijer

Gisteren zijn we met ons groepje naar een zgn. bloemenpluktuin gegaan.In het buitengebied heeft een vroegere varkensboer zijn varkens verkocht(of opgeruimd, of opgegeten)en heeft daarvoor in de plaats een grote bloementuin aangelegd. Daar mag je dus nu voor jezelf een boeket bij elkaar plukken.Als het boeket gebonden is, wordt de omvang van de stelen gemeten, en aan de hand daarvan wordt de prijs betaald. Voor € 4,50 nam ik dit leuke bosje mee naar huis. Leuk toch? We dronken daar koffie/thee, en A. Had een heerlijke taart meegenomen. Gelukkig bleef het droog deze middag, wat een wonder mag heten dezer dagen.
's Avonds had ik een afspraak met een gast van "Avondje-Uit". Zij wilde naar Den Bosch, waar je een boottochtje kon maken over de Binnendieze en waarbij ook nog een concert werd gegeven, dat je dus vanuit je bootje kon bijwonen. Het was reuze gezellig. De oude dame komt haar huis bijna niet meer uit, heeft helemaal geen familie meer en genoot zichtbaar van alles! Eerst op een terrasje een kopje koffie en daarna de boot in. Dat was nog niet zo makkelijk. Ze kan alleen maar schuifelen achter haar rollator, en hoé kom je dan de kadetrap af om in het wiebelige bootje te stappen? Gelukkig was daar een trapliftje voor, maar vóór ze daarop zat moesten er een paar sterke mannen aan te pas komen om haar te ondersteunen. Maar gelukkig is het allemaal goed gegaan! Sinds jaren was ze weer eens een "avondje uit". We hebben allebei genoten.
Vanavond heb ik erwtensoep gegeten. Het was een donkere, regenachtige dag en het koud!!!

Ik sta te kijken naar de nieuwe legeflesseninleverautomaat bij Albert Heijn. Aangezien ik meer uit karton dan uit glas of plastic drink is dit voor mij een tamelijk onbekend fenomeen. Aarzelend duw ik de 1e fles in een gat. Ik hoor wat gekraak en gekreuzel, en de fles blijft liggen.
Dat is toch niet de bedoeling? Naast mij staat een meisje van een jaar of 8. Zij kijkt het even aan en steekt haar hand in het gat. Zij duwt en trekt een keer aan de fles, en jawel, hij ploft ergens in het donker achter het gat. Ik duw er de andere 4 flessen achteraan, en er komt een bonnetje uit van € 1,25. Joepie! Na mij is het meisje aan de beurt. Terwijl ik sta te treuzelen met mijn bonnetje roept zij blij: 'ik heb € 4,00!'
Ik vraag of zij dit zelf mag houden. 'Nee, dat geef ik aan mijn moeder, want zij kan dan voor mij een bureautje kopen.'
'Zo, krijg jij al een bureautje?'
'Ja, ik ga naar groep 4, en dan krijg je huiswerk.'
Ik denk bij mezelf, ochèrrum, ze is pas 7, en nu al huiswerk! Maar zij vindt het natuurlijk helemaal geweldig.
Ik zeg: 'dan ga je zeker naar Ikea?'
'Ja, ik had het vorig jaar al gezien, maar nu gaan we het echt kopen. Het is heel mooi, en er zitten allemaal laatjes in en nog een extra kastje er bovenop.'
'Wordt je kamertje dan helemaal veranderd?'
'Ja, mamma gaat de kamer ook nog schilderen!
Ze glundert.
Bij de kassa zie ik haar en haar moeder staan. Zij blij, haar moeder chagrijnig.

Samen met Meesje ben ik 3 dagen naar Leeuwarden geweest. Lekker logeren bij Wendy, Senna en Lieve. Gezellig met de trein daar naar toe, en onderweg kon Mees héél lang met de Gameboy spelen(of hoe zo'n ding ook heet)en ik fijn lezen. We hebben het echt leuk gehad. De meiden giechelen wat af met z'n 3-en. We hebben door de stad gefietst, en ik ontdekte weer hele nieuwe plekken en leuke oude straatjes. Ondertussen werd er ook nog lekker gekokkereld door Senna en Lieve, werd er gevilt, en hebben Wendy en ik geklust.